س.تعریف شما از حقوق بشر چیست؟
ج.به نظرمن حقوق بشر پدیده ای جهان شمول است که در چهار چوب آن باید حقوق تمام انسانها فار‌غ از نژاد، جنسیت، عقیده مذهبی، دیدگاه سیاسی، ثروت، و یا موقعیت اجتماعی در کلیه شئونات زندگی از حق مشارکت سیاسی گرفته تا حقوق دیگر مانند حقوق اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی و دیگر آزادی های فردی از جمله آزادی بیان، حق تعیین شیوه زندگی، انتخاب پوشش تضمین شود. همچنین حقوق بشر باید متوجه حمایت از تمام افراد جامعه در برابر اذیت و آزار و اعمال محرومیت ها و تبعیضات ازطرف دولتها و سازمانهای مختلف باشد. تعریفهای مختلفی از حقوق بشر بر پایه ارزشهای دینی و ملی در چهار چوب مرزهای جغرافیای کشورها وجود دارد، اما اعلاميه جهانی حقوق بشر معتبر ترین سند بین المللی است که میتوان به موجب آن ازحقوق انسانها در برابر همین ارزشهای دینی و ملی که حکومتهای تمامیت خواه برای پایمال کردن ارزش و کرامت انسانی به آن متوسل میشوند دفاع کرد.
س.وضعیت حقوق بشررا در ایران 2012 چگونه می بینید؟
ج. تا زمانی که حکومت اسلامی در ایران بر سر کار است نمیتوان انتظار بهبود حقوق بشرداشت. اما امسال انتخابات مجلس برگزار میشود در این نمایش انتخاباتی هواداران خامنه ای درراستای یک دست کردن نظام سعی دارند که کنترول کامل مجلس را بدست آورند و حالا که اکثر اصلاح طلبان انتخابات را تحریم میکنند رقیب اصلی انها اطرافیان احمدی نژاد خواهد بود. اما این رقابت های درونی نظام هرگز به خاطر منافع مردم نبوده واین جناحهای در مورد شیوه رفتار با مردم کاملا توافق نظر دارند. ما باید انتظار نداشته باشیم که ماشین سرکوب رژیم به خاطر اختلافات درونی کندتر خواهد شد. حکومت اسلامی به خاطر اینکه در گرماگرم رقابتهای درونی خطری از جانب مردم متوجه اش نشود دست بسیجیان و دیگر نیروهای سرکوبگر خود را بر روی مردم بی دفاع باز میکند. به نظر من حکومت اسلامی بدون بکار گیری خشونت بیشتری برعلیه مردم تحمل وضعیتی که در بالا به آن اشاره کردم نخواهد داشت. بگیر و ببندهای خودسرانه از همین حالا شروع شده و ما در آینده شاهد سرکوب بیشتری از طرف حکومت خواهیم بود و وضعیت حقوق بشر درسال 2012در سایه نظام اسلامی از انچه هست بدتر خواهد شد.
س. بدون هیچ تردیدی مساله ی حقوق زن یکی از مهمترین بخشهای حقوق بشر به شمار می رود.وضعیت حقوق زن را در جمهوری اسلامی ایران چگونه ارزیابی می کنید؟
ج. زنان نیمی از افراد جامعه را تشکیل میدهند، از جامعه ای که زنان درآن ازحق و حقوق انسانی خود برخوردار نباشند نباید انتظار پیشرفت و ترقی داشت. جایگاه و پیشرفت زنان در كسب علم ودانش و اگاهی های اجتماعی كه میتواند آنان، این قشر نیرومند جامعه را نسبت به حقوق خویش اگاه كند و آنان را به یك تهدید جدی برای ادامه عمر رژیم زن ستیز ولایت فقیه تبدیل كند همیشه مایهُ نگرانی دولتمردان حکومت اسلامی بوده است. آنان به منظور تحت فشار قرار دادن زنان مسئله پوشش اسلامی و رعایت حجاب را به دقدقه بزرگی برای آنان تبدیل كرده اند و به منظـور زیر سلطه قرار دادن زنان و به اصطلاح ارتقاع امنیت اجتماعی نیروهای سركوبگر خود را بر جان زنان و دختران می اندازند و انان را مجبور می كنند از خواسته های اصلی خود كه حق برابر با مردان در تمام شعون زندگی است در برابر مشكل پوشش اجباری دست بردارند و زیر كنترول دولت در بیایند. همزمان رژیم حضور گستردهُ نظامی خود را بر جامعه به این بهانه حفظ می كنند. و به این ترتیب حكومت ولایت فقیه مسئله كنترل پوشش زنان ایرانی كه می بایستی یك امر خصوصی باشد را به یك پایگاه دیگر قدرت خود در جامعه ایران تبدیل كرده. بنا بر این زنان در جمهوری اسلامی نه تنها داری حق و حقوق انسانی خود نیستند بلکه بطور بسیار جدی در معرض خشونت از طرف حاکمیت قرار دارند، حاکمیتی که میبایست مدافع امنیت شهروندان خود باشد.
س. چرا تا این اندازه در کشورهای اسلامی حرکتهای زنان وسازمانهاوگروههای اجتماعی زنان سرکوب می شود؟
ج. جواب سوالتان در خود سوال است، چونکه این کشورها اسلامی هستند وسرکوب سازمانها و گروهای اجتماعی زنان در جامعه ای که فر‌هنگ اسلامی بر آن حاکم است اسانتر است چونکه اسلام تبعیض جنسی را به مثابه یکی از مسلمات دینی امری طبیعی و مقبول دانسته، و ارزش و حقوقی که در مکتب اسلام برای زنان در نظر گرفته شده است این احساس در مردان بوجود می آورد که زنان در مالکیت انها هستند و بدین وسیله زنان آسیب پذیر میشوند و هر گونه حرکت سازماندهی از طرف زنان که آنان را در جهت مطالبات اجتماعی و حق برابر با مردان سوق دهد بر خلاف جایگاهی است که در اسلام برای انها در نظر گرفته شده است و بنا براین هر گونه حرکت آزادیخواهانه ای از طرف زنان حداقل از دیدگاه حاکمان مرتجه با اسلام در تضاد است و بر خلاف اخلاق و عرف جامعه معرفی میشود و به این وسیله حاکمیت با بهره گیری از جایگاه تنزل یافته زن در جوامع دینی جنبشهای آزادیخواهانه آنان را سرکوب میکند.
س. چرا بیشترین نقض حقوق زن (مانند اعدام سنگسار وشکنجه و ... ) در کشورهای اسلامی و بسته دیده می شود در حالیکه در کشورهای غربی مساله به شیوه ای کاملا متفاوت است؟
ج. قانون مجازات درکشورهای اسلامی برآمده از عرف دینی و تحت تاثیر مجازاتی است که در اسلام برای زنها در نظر گرفته شده است. در کشورهای اسلامی از جمله ایران که فضای بسته ای نسبت به جهان بیرون از مرزها دارند اخلاق جامعه طوری پرورده میشود که تحمل این را داشته باشد که زنها در ملع عام سنگسارو یا به دار آویخته شوند. دولتمردانی که به شیوه نادمکراتیک به قدرت رسیده اند بطور ناجوانمردانه به پشتوانه اینکه اعدام و سنگسار در جامعه پذیرفته شده تا میتوانند برای رسیدن به مقصدهای سیاسیشان انسانهای که از دیدگاه انها مرتکب عمل بر خلافی شده باشد و بدون اینکه اجازه دفاع از خود داشته باشد در معرض وحشیانه ترین شیوه های مجازات از جمله سنگسار قرار میدهند. در کشورهای غربی که اشاره کردید پایه و اساس قانون تمدنی است که انسانها به وسیله علم و دانش به آن دست یافته اند. انسانها ترقی میکنند و قانون هم به همین میزان پا به پای احتیاجات امروز جامعه بشری تغییر و تحول پیدا میکند. به عنوان مثال در جوامعه متمدن به این نتیجه رسیده اند که هیچ نوع جرمی به خاطر بکار گیری شیوه مجازاتهای که نام برده اید در جامعه ریشه کن نخواهد شد و بهترین راه جلوگیری از جرائم همانا از بین بردن سرچشمه اعمال خلاف است. حال که در کشوری مثل ایران منبع اكثر جرائم حکومت میباشد اعدام و شکنجه کار به جای نخواهد برد.
س.رسانه ها ومطبوعات تا چه اندازه می تواند خفقان وسرکوب زنان را کاهش دهند؟
ج. نگاه رسانه ها به زنان متفاوت است، ما اگر به آن دسته از رسانه ها و مطبوعات طرفدار حکومتهای نادمکراتیک نگاه کنیم می بینیم که این رسانه ها برای بر حق جلوه دادن بی حقوقی زنان در خدمت حاکمیت هستند و نقششان در سرکوب زنان در جامعه زیاد بوده است اما نقش آن دسته از رسانه های که دیدگاهای متفاوتی نسبت به این دولتها به مساله زنان دارند برای افشاگری از جنایتهای که در حق زنان میشود خیلی با اهمیت بوده است. بی دلیل نیست حکومت اسلامی ایران، کشور را به یک زندان بزرگی برای خبرنگاران تبدیل کرده است. تعداد بسیار زیادی از خبرنگاران آزادیخواه که حاظر نشده اند ظلم و ستمی که در جامعه ترویج میشود نادیده بگیرند به ناچار برای بیان واقعیت کشور را ترک کرده اند و در این راه متحمل رنج ها و سختی های بسیاری شده اند. افشای جنایتی که توسط حکومت گران در ایران در حق زنان روا میشود کمک کرده است که مسئله حقوق بشر درایران در دستور کار سازمانها و نهادهای بین المللی قرار بگیرد و نمونه آن تعین گزارشگر حقوق بشر در امور ایران توسط سازمان ملل است.
س. همانگونه که مستحضر هستید انجمنی تحت عنوان انجمن زنان در بند فعالیتهای انسانی را برای زنان انجام داده است که خانم (زینب اسماعیلی )مدیر مسئول کمپین زنان در بند کم تا بیش از سوی رسانه ها وفعالین حقوق بشر شناخته شده هستند.از نقطه نظر شما نقش چنین انجمنهایی که توسط خود زنان ایجاد می شودتا چه اندازه ای می تواند مشکلات زنان را رفع نماید؟
ج. تشکیل اینطور انجمنهای توسط زنان که به منظور دفاع از حقوق آنان ایجاد میشود از آنجا اهمیت پیدا میکنند که نشانگر اگاهی زنان از محرومیت هایشان در سطح جامعه است، یکی از مشکلات جامعه ما این است که بسیاری از زنها در اقشار مختلف براین باورند که حقوقشان همان است که در اسلام تعین شده و دیگر نیازی به مبارزه برای بدست آوردن حق بیشتری نمی بینند و همه ما میدانیم که جمهوری اسلامی برای پرورش اینطور افکار هزینه زیادی صرف میکند. در برابر این اقدام حکومت اسلامی ، سازمانها و انجمنهای زنان در مسیر ذوب کردن همین باورها بسیار مثبت عـمل کرده است. تشکیل نهادها مدنی در هر کشوری برای بدست آوردن حق برابربرای تمام افراد در جامعه بسیار ضروری است. از طریق همین نهادهاست که خواسته های مردم برنامه ریزی میشود و به حاکمان تحمیل میشود. اما همانطوری که من در بالا هم اشاره کردم درجامعه ای که نیمی از افراد آن یعنی زنان صاحب حقوق انسانی خود نباشند آن جامعه سالم نیست و این واقعیت این وظیفه را به دوش مردان می اندازد که زنان را در مبارزه برای به دست آوردن حقوقشان یاری دهند. حق زنان توسط مردان پایمال میشود کافی است هر مردی از خود شروع کند
س. به عنوان آخرین سوال پیشنهاد شما به زنان در بند به ویژه زنانی که در حصار کشورهای غیردموکراتیک اسلامی (مانند رژیم فاشیست ایران)هستند چیست؟
ج.نقش زنان درمبارزه آزادیجواهانه مردم مظلوم ایران در برابر حکومت ولایت فقیه وشناساندن چهره واقعی این حکومت نسبت به حقوق بشر به جهانیان بسیار برجسته بوده است. زنان ایران به ویژه زنان در بند در برابر رژیمی قرار گرفته اند که اساسی ترین حقوق اجتماعی، فرهنگی و سیاسی آنان را محترم نمی شمارد و آنان را درگیر مشکلات نا چیزی همچون پوشش اجباری کرده تا زنان در رقابتهای ملی و بین المللی در عرصه ها مختلف بازمانند. هدف استراتژیک این رژیم این است که جامعه ایران را به صدها سال پیش برگرداند، جامعه ای که زنان در آن احساس کنند که در همه زمینه ها به مردها وابسته اند تا به این ترتیب جایگاهی که برای زنان در نظام ولایت فقیه در نظر گرفته شده است به جامعه تحمیل شود. در این شرایط زنان ایران به ویژه زنان آزادیخواه و در بند در مقابل دو انتخاب قرار میگیرند یا ادامه مبارزه یا تسلیم. تن دادن به شرایط موجود به معنای قبول کردن جایگاه زن در نظام ولایت فقیه که تنزل تدریجی جایگاه آنان به پایین به هیچ جای محدود نمیشود، و تا آنجا پیش میرود که زنان را به کنج خانه ها فرستاده شوند و ناچار شوند به خاطر وابستگیهای اقتصادی به مردان سختترین و وحشتناک تربن ظلم و ستم را قبول کنند. پیشنهاد من به عنوان یک هموطن ایرانی ادامه مبارزه با این بی عدالتی گسترده است که توسط حکومت نامشروع بر مردم ایران روا میشود، راهی که زنان آزاده دربند با تحمل رنج فراوان در پیش گرفته اند.
مبارزه تنها راهی است که زنان و تمام انسانهای آزادیخواه باید در برابر این رژیم بنیادگرا و زن ستیز در پیش گیرند و به یقین پیروزی ازآن مردم ایران است چونکه حکومت اسلامی در درون پوسیده و زمان فروپاشی آن خواهد رسید.
15.01.2012
